Eskişehir’de Gece Görüşü

Gece ışıklarıyla bambaşka bir silüette görünür şehir. Haydi gelin Eskişehir'in gece nasıl göründüğüne birlikte bakalım. 

Dolu dolu geçen bir günün ardından şehrin ışıklar altındaki halini de merak ediyorum ve otele dönmeden önce kent merkezini geziyorum. 

Atatürk Bulvarı'ndan Alaaddin Parkı'na doğru yürüyorum.

Alaaddin Parkı

Alaaddin Cami, bulunduğu caddeye ismini  de vermiş. 13. yüzyılda Anadolu Selçuklu döneminde yapılmış. Sonrasında çok fazla restorasyon geçirdiği için Anadolu Selçuklu mimarisi özelliklerini yitirmiş. Tam akşam ezanı okunurken geçtiğim bu parktan, zihnimde buraya dair hoş bir sada ve ezan sesi kalıyor.

Parkın içinden geçip 2 Eylül caddesine döndüğümde bu geyik heykeli ile karşılaşıyorum. Eskişehir'in kurtuşulu olan 2 Eylül'de iyi organize edildiği söylenen coşkulu kutlamalar bu caddede heykelin olduğu yerden başlıyormuş.

Kültür sanat Eskişehir'de o kadar hayatın içine dahil edilmiş ki üst geçitte bile bu karşınıza estetik bir dokunuşla çıkıyor. Bu caddeyi de geçip trafiğe kapalı olan Hamamyolu Caddesi'ne sapıyorum.

Sağlı sollu aradığınız her şeyi bulabileceğiniz mağazalar, dükkanlar var.  Burası anlaşılan Eskişehir'in çarşısı...

Caddeye Hamamyolu denmesinin elbette burada bulunan hamamlarla ilgisi var. Eskişehir'de hem ilçelerde hem de merkezde şifalı yeraltı kaynakları çok olduğu için çok sayıda da hamam varmış. Suyu doğal kaynak suyu olan, ısıtılmadan kendiliğiden sıcak olan bu su ortalama 43 derece sıcaklığındaymış ve içerdiği minareller ve kimyasal yapısıyla rahatsızlıkların tedavisi için öneriliyormuş. Vakıflar Genel Müdürlüğündeki kayıtlara göre en eski ve tarihi olanı 1842 yılı yapılmış Alçık Kadınlar Hamamıymış. Bu güne kadar çeşitli onarım ve restorasyonlardan geçen tarihi hamam en son 2005 yılında orijinal hali korunarak kapsamlı bir restorasyondan geçirilerek bugünkü halini almış.

Hamamyolu Caddesi'nden, Köprübaşı Caddesi'ne sapıp Meşhur Karakedi bozasından alıp yürümeye devam ediyorum. ... Boza gayet güzel, hafif, lezzetli, yiyimi kolay...

Boşuna hemen her yerde bir estetik var demiyorum. Kalp şeklinde çöp kutusuna bakın :)

Köprüyü geçip heykellerin tam karşısından sola devam eden yaya yolunu takip ediyor, Eskişehir'in tam ortasından geçen Porsuk Nehri'nin kenarından yürüyorum. Porsuk Nehri geçmişte bizim Haliç gibi çok kötü bir durumdaymış. Çöplerin yüzdüğü bir bataklık gibiymiş. Uzun çalışmalar sonrasında sorumlu ellerde kente değer katan bir enstrümana dönüşmüş. Amsterdam'daki gibi pek çok köprü geçiyor nehrin üzerinden  ve bu fıskıyeli at heykelleri gibi heykeller süslüyor köprüleri.

Işıklandırma, gayet sıradan binaları bile özel yapılara dönüştürebiliyor; şehirdeki pek çok binada bu dönüşümü gözlemledim.

Porsuç çayının iki yanı özenli, şık mekanlarla dolu. Canlı müzik yapan yerler, yeme içme mekanları burada sosyal yaşamın ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor.

Işıklandırmayla göze hoş gelen bir başka bina daha...

Gençlerle dolu, sokak müzisyenlerinin mekanların olduğu bu yol Eskişehir'de gece de hayat devam ediyor dedirtiyor. Birbirinden güzel mekanlar, kafeler, oralardan geln müziklerle yürümesi oldukça keyifli bir yer.

Sadece kafeler, restoranlar değil, moda, giyim, aksesuar konusunda da dikkat çekici mağazalar, renkli vitrinler var.

Belediyeciliğin bize hediye gibi sunduğu bir şehir olmuş Eskişehir. Görevini gereği gibi yapan, emeği geçen herkesin eline sağlık. Keşke İstanbul'a de başkanlık yapsaydı Sayın Büyükersen, Büyükerşen'in İstanbulunu görmeyi çok isterdim. 

Kaynak: Saffet Emre Tonguç, Piri Uygulaması, Eskişehir, Sevginin Şehri Rotası